Lufthansa rozważa międzylądowania na tankowanie dalekich lotów

Mechanizm polegałby na wykonywaniu postojów technicznych w sytuacji, gdy samolot nie byłby w stanie dotrzeć do lotniska docelowego z wystarczającą ilością paliwa. Jak podkreślił Carsten Spohr, prezes Grupy Lufthansa, podczas prezentacji wyników finansowych za pierwszy kwartał, holding przygotowuje się na taki scenariusz, choć obecnie krótkoterminowe ryzyko niedoborów jest ograniczone. Niemiecka grupa nie przewiduje problemów z dostępnością paliw w swoich głównych hubach – porty lotnicze: Bruksela, Frankfurt nad Menem, Monachium, Wiedeń i Zurych – przynajmniej do końca czerwca.

Planowanie operacyjne

Jednocześnie zarząd Grupy Lufthansa przygotowuje się na bardziej wymagający scenariusz w dalszej części roku, kiedy sytuacja na rynku paliw lotniczych może ulec pogorszeniu. W takim przypadku jednym z rozważanych rozwiązań byłyby dodatkowe postoje tankowania na trasach dalekiego zasięgu, w portach lotniczych o lepszej dostępności kerozyny. – Jeśli nie dotrzesz do lotniska docelowego z paliwem, które masz na pokładzie, musisz wykonać międzylądowanie w celu tankowania. Na razie nie jesteśmy w takiej sytuacji, ale oczywiście się na nią przygotowujemy – powiedział szef holdingu.

Planowanie dodatkowych przystanków na tankowanie jest niezwykle złożonym przedsięwzięciem dla linii lotniczych wielkości Lufthansy. Każde dodatkowe międzylądowanie generuje znaczne koszty w postaci opłat lotniskowych, zwiększonej liczby personelu i wydłużonego czasu postoju samolotów. Co więcej, łączność w węzłach przesiadkowych cierpi, gdy loty przesiadkowe są pomijane z powodu opóźnionych przylotów. Niemniej jednak, Till Streichert, dyrektor finansowy grupy, uważa tę opcję za mniejsze zło w porównaniu z całkowitym odwołaniem lotów.

Pod względem operacyjnym, brane są pod uwagę zarówno lotniska z bezpośrednim dostępem do rurociągów, jak i porty lotnicze w pobliżu portów morskich o lepszych możliwościach zaopatrzenia. Na Starym Kontynencie takie funkcje węzłów paliwowych mogłyby pełnić lokalizacje w Europie Północnej lub regionie Morza Śródziemnego, pod warunkiem, że dostęp do szlaków żeglugowych gwarantuje bardziej stabilne dostawy. W tym kontekście Lufthansa rozważa również współpracę z liniami partnerskimi w ramach Star Alliance, aby uzyskać wzajemny dostęp do rezerw paliwa. Ta forma współpracy logistycznej może stać się decydującą przewagą konkurencyjną w drugiej połowie roku.

Dostosowanie regulacyjne paliwa

Kierownictwo Grupy Lufthansa z niepokojem patrzy w przyszłość, na trzeci i czwarty kwartał 2026 roku. Niepewność w globalnych łańcuchach dostaw, zaostrzona przez napięcia geopolityczne i problemy z wydajnością rafinerii w Europie, może doprowadzić do niedoborów przekraczających typowy poziom wahań rynkowych.

Dlatego Carsten Spohr zwrócił również uwagę na potrzebę zmian regulacyjnych na poziomie Unii Europejskiej. Jednym z postulatów jest umożliwienie stosowania amerykańskiego paliwa lotniczego A bez konieczności jego dodatkowego dostosowywania do europejskiej normy A1. Zdaniem przewoźnika mogłoby to zwiększyć elastyczność dostaw i poprawić bezpieczeństwo operacyjne w sytuacji napięć rynkowych i zakłóceń logistycznych na globalnym rynku energii.